ถ้าวันนี้ถูกต้อง ก็ไม่ต้องกลัวพรุ่งนี้

  “ถ้าวันนี้ถูกต้อง ก็ไม่ต้องกลัวพรุ่งนี้” ประโยคที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง มีข้อคิดที่ดีเยี่ยมของท่านพุทธทาส แห่งสวนโมกขพลาราม ทำให้ฉันนำมาตั้งคำถามต่อทุกเรื่องที่ฉันดำเนินการอยู่ ว่าฉันได้ตัดสินใจและกระทำลงไปอย่างถูกต้องหรือไม่ มันเหมือนการได้ทำการทบทวนซ้ำๆ ไตร่ตรองดูซ้ำๆ เพื่อให้ได้คำตอบว่าสิ่งที่ดำเนินการไปนั้นใช่ความถูกต้องแน่แน่? เพราะถ้าใช่ความถูกต้องปลายทางจะประสบความสำเร็จ และปัญหาระหว่างทางจะไม่เกิดขึ้น หรือถ้าหากเกิดขึ้นก็จะอยู่ในวิสัยที่แก้ไขได้ไม่เป็นอุปสรรคต่อปลายทางที่เป็นความสำเร็จ

  ฉันอาจจะโชคดีที่ทำงานอาชีพเป็นที่ปรึกษาธุรกิจ ที่จะต้องแบกรับเอาปัญหาของลูกค้าคนทำธุรกิจมาแก้ไข ถ้าฉันให้คำแนะนำอย่างไม่ถูกต้อง ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจะเป็นความเสียหายกับลูกค้า เปรียบไปแล้วฉันก็เหมือนหมอที่ถ้าหากรักษาผิดพลาดทำให้ผู้ป่วยต้องเสียชีวิต ฉันคงรับไม่ได้และคงเป็นตราบาปติดตัวไปอีกนานแสนนาน ด้วยความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่นี้ทำให้ฉันถามหาความถูกต้องอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เมื่อฉันเริ่มตั้งบริษัทธุรกิจให้คำปรึกษา จวบจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 30 ปี

  การถามหาความถูกต้องเป็นเรื่องที่ยากมาก เริ่มต้นฉันเกิดความสับสนระหว่างความคิดที่ใช้ความรู้ใช้ประสบการณ์ ว่ามันใช่ความถูกต้องหรือไม่ คำตอบที่ได้ก็คือ “ ไม่ใช่ความถูกต้อง” ฉันยกตัวอย่างว่าถ้าลูกค้าเป็นคนไม่ดีเป็นโจร ฉันในฐานะที่ปรึกษาเหมือนคนพายเรือ ฉันจะพายเรือให้โจรนั่งเหรอ หรือว่ากลางแม่น้ำฉันควรจะถีบโจรให้ตกเรือไปในวินาทีที่ความจริงเรื่องโจรปรากฏขึ้น เพราะฉันไม่ควรเอาความรู้ไปรับใช้โจร แล้วฉันก็ได้คำตอบว่าฉันควรทำอย่างหลังนี้ เลิกเมื่อสมควรจะเลิก ถ้าการทำงานของฉันต้องไปทำงานให้กับคนที่ไม่ใช่ แม้ฉันจะได้เงินมากขนาดไหนฉันก็ไม่เอา การตัดสินใจอย่างหลังนี้คือการสนใจคุณค่ามากกว่าตัวเงิน เพราะคุณค่านั้นคือคุณธรรมมันเป็นอริยทรัพย์ที่ประเมินค่าได้ยากยิ่ง ส่งฉันให้เป็นตัวของตัวเองที่มุ่งมั่นดำรงชีวิตเพื่อทำคุณงามความดี ไม่ใช่ทำทุกอย่างเพื่อเงิน

  “ถ้าวันนี้ถูกต้อง ก็ไม่ต้องกลัวพรุ่งนี้” เป็นประโยคเตือนสติฉัน ให้ฉันต้องเลือกทำงานว่าฉันควรทำงานให้ใคร แล้วเตือนสติให้ฉันมอนิเตอร์นิสัยใจคอลงลึกไปไปถึงสันดานของลูกค้าว่าลูกค้าแท้จริงแล้วเป็นคนเช่นไร เพราะคนนั้นมองยากหากไม่ใส่ใจหาตัวตนของลูกค้าให้เจอก็อาจต้องพายเรือให้โจร ฉันอาจจะผิดพลาดที่มองลูกค้าไม่ออกในตอนต้นแต่ด้วยวิธีใส่ใจเฝ้าเพียรตรวจสอบหาตัวตนของลูกค้าให้เจอให้ได้ ทำให้ฉันกลับลำได้ไม่ทำในเรื่องที่ไปช่วยโจรอีกต่อไป เพราะการช่วยโจรจะทำให้ชีวิตตกต่ำลง ในกาลข้างหน้าจะไม่เจริญ

  “รู้หน้าไม่รู้ใจ” เป็นอะไรที่ยากมากที่จะกระชากหน้ากากที่แท้จริงของลูกค้าออกมา ว่าจริงๆแล้วลูกค้าใช่คนดีหรือไม่ แต่แม้จะยากอย่างไรการทำงานร่วมกันก็จะค่อยค่อยเฉลยว่าลูกค้าเป็นเช่นไร อย่างการให้ความร่วมมือเพื่อการแก้ปัญหาของลูกค้าเอง อย่างการรักษาคำมั่นสัญญา อย่างการเอาจริงเอาจังต่อการส่งงานการบ้านที่ฉันมอบให้ อย่างการทำทุกอย่างเพื่อช่วยฉันให้ฉันทำงานได้ดีและมีประสิทธิภาพเพื่อประโยชน์ของตัวลูกค้าเอง ถ้าความร่วมมือตามที่ว่าเกิดข้อบกพร่องขึ้น ซึ่งข้อบกพร่องนั้นส่งผลเสียต่อตัวลูกค้าเอง และลูกค้าก็ไม่มีพฤติกรรมที่จะแก้ไขข้อบกพร่องอย่างเอาจริงเอาจัง ลูกค้าแบบนี้ฉันจะต้องถีบออกจากเรือไม่รับเงินค่าที่ปรึกษาอีกต่อไป จริงๆแล้วพฤติกรรมของฉันก็เหมือนครูที่เมื่อนักเรียนในห้องไม่ให้ความสนใจต่อการเรียนฉันก็ขอเดินออกจากห้องไป ถ้าครูใหญ่เรียกฉันไปด่า ฉันก็เลือกขอลาออก

  การทำถูกต้องจึงไม่มีเรื่องของความกลัวที่จะสูญเสียความมั่นคง ไม่มีเรื่องของมูลค่าเงินที่จะสูญเสียไป มีก็แต่เรื่องของคุณค่า คุณธรรม ที่ต้องไม่เป็นการทำงานให้กับคนไม่ดี เพราะการทำงานให้กับคนไม่ดีคือการทำบาป

  “ถ้าวันนี้ถูกต้อง ก็ไม่ต้องกลัวพรุ่งนี้” จึงเป็นประโยคที่สามารถนำมาตั้งคำถามกับตัวเองในทุกวัน ว่าวันนี้เราทำเรื่องที่ถูกต้องแล้วหรือยัง ถ้ายังพรุ่งนี้เริ่มต้นใหม่ ทำทุกอย่างให้ถูกต้อง เพราะความถูกต้องไม่มีคำว่าสายไป ยิ่งทำให้ถูกต้องเร็วเท่าไหร่ความเจริญก็จะเกิดตามมาเร็วเท่านั้น

  ความถูกต้องไม่ใช่ว่าใครใครก็ทำได้ แต่ถ้าตั้งอุดมการณ์เอาไว้ในใจว่าต้องทำแต่เรื่องที่ถูกต้องเท่านั้น ความถูกต้องจะทำได้ไม่ยากเลย ยิ่งทำยิ่งสบายใจ ยิ่งทำยิ่งได้รับอานิสงส์มาก ได้บุญมากชีวิตเจริญรุ่งเรือง

 15/9/69