ภาวะการเกิด intuition เกิดขึ้นได้จริง

  ที่มาของความรู้มีสองแบบ แบบที่หนึ่งมาจากการดั้นด้นไปหาจากภายนอก แล้วรู้ขึ้นมาแต่รู้ไม่จริง แบบสองมาจากการเข้าไปค้นหาภายในจิตใจของตัวเอง แล้วเกิดความรู้ที่รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร และต้องทำอย่างไร พาให้ใช้ความรู้ที่รู้แก้ปัญหาได้สำเร็จ

  โลกแห่งความรู้มักมาจากความรู้แบบที่หนึ่ง ที่เป็นการรู้ที่ไม่จริง มีแต่ศาสตร์แต่ขาดศิลปะ ศิลปะอาจพูดว่าเป็นธรรมะก็ได้ เมื่อคนมีธรรม คนจึงเกิดความรู้ที่เป็นปัญญาขึ้นมา ลำพังการรู้แบบไม่ได้พึ่งตัวเอง พึ่งสายใย สายสัมพันธ์ ความรู้เหล่านี้เป็นความรู้ที่มีภัยซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง มีความโลภ ความหลง บงการอยู่ จึงก่อความคิดที่ไปผสมกับความรู้ที่ถูกใช้ไปอย่างไม่ได้ผล เพราะความคิดนั้นโอนเอนไปในทางที่พาให้เจ้าของความคิด คิดผิด ตัดสินใจผิด เพราะโดนอิทธิพลของความโลภ โกรธ หลง

  ความรู้จึงเป็นเรื่องยาก ว่ารู้แบบใดจึงถูกต้อง พาความเจริญมา รู้แบบใดจึงรู้ผิดพาปัญหาเพิ่มพูนเจริญไม่ได้ การสำรวจจิตใจด้วยการตั้งคำถามถามตัวเองต่อทุกเรื่องที่ได้เกิดขึ้นกับชีวิต จะเป็นจุดเริ่มต้นที่พาให้เกิดการส่องกระจกเห็นตัวเองที่ไม่โอเคขึ้นมา แล้วก่อความรู้แบบปิ๊งแว๊บ หรือ intuition ขึ้นมา ก่อเกิดการปฏิวัติจากภายในขึ้นมาโดยทันที เป็นการปฏืวัติที่ไม่ต้องการเวลาเพื่อจะเปลี่ยน เปรียบได้กับภาวะการหายตัวแบบในภาพยนตร์ที่เกิดคนใหม่ คนเท่ห์ คนมีปัญญาขึ้นมาในบัดดล

  ภาวะการเกิด intuition เกิดขึ้นได้จริง เปรียบได้กับภาวะที่หนอนเปลี่ยนเป็นผีเสื้อ ความน่าสนใจอยู่ตรงหนอนก่อนที่จะเข้าสู่กระบวนการกลายเป็นดักแด้ ที่ต้องอาศัยความรู้แบบที่สองตามที่กล่าวมา