ก้าวแรกออกเมื่อไหร่ ความพร้อมเกิดขึ้นทันที

  ความพร้อมไม่มีอยู่จริง ใจต่างหากที่พร้อม ตัดสินใจก้าวเท้าแรกออกไปเมื่อไหร่ความพร้อมเกิดขึ้นทันที ไม่ใช่อะไรหรอกเพราะมันถลำแล้ว คนถลำจะรีบเดินหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะขืนเดินช้าจะไม่รอดและอาจไม่รอดยกครัว

  ใครจะเชื่อว่าก้าวแรกของบางคนมีเดิมพันที่สูงมากกว่าลมหายใจของตัวเอง เพราะมันมีลมหายใจของคนที่ตัวเองรักอีกหลายคนเข้ามาเดิมพันอยู่ด้วย ความขยันจึงท่วมท้น ดันพลังวิเศษผุดขึ้นมาอย่างเหลือเฟือ นี่เองที่พลังวิเศษมาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่

  ทุกคนมีค่ายกลของชีวิตที่ตัวเองนั้นเป็นผู้สร้างขึ้นมา ค่ายกลคือเส้นสายที่ยึดโยงให้คนก้าวเดินไปข้างหน้าแบบไม่คล่องตัว กัดกร่อนความพร้อมให้ชำรุดเสียหายไป แทนที่จะพร้อมเพิ่มขึ้นกลับพร้อมน้อยลงเมื่อมีสิ่งที่อยากมีอยากได้มากขึ้น เพิ่มพลังความหวงความหลงทำให้ความกล้าที่จะกล้าก้าวแรกออกมาลดลงหรือเหลือศูนย์

  ครอบครัวขัดขวางความพร้อมใช่ไหม ลูกที่เกิดขึ้นมาขัดขวางความพร้อมใช่ไหม บ้านที่กู้เงินมาขัดขวางความพร้อมใช่ไหม ตำแหน่งหน้าที่การงานที่กำลังจะได้เลื่อนขั้นขัดขวางความพร้อมใช่ไหม อายุที่มามากขึ้นสังคมที่มากขึ้นหน้าตาในสังคมที่มากขึ้นขัดขวางความพร้อมใช่ไหม ระดับชั้นทางสังคมขัดขวางความพร้อมใช่ไหม ฯลฯ คำถามเหล่านี้มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องตรวจสอบลงลึกลงไปถึงก้นบึ้งของจิตใจว่า มันหยุดความทะเยอทะยานที่จะเดินไปสู่ฝันที่เป็นจริงใช่หรือไม่ ถ้าใช่คงไม่มีทางเอาชนะมันได้ถ้าไม่ปฏิบัติการทุบหม้อข้าวให้แตก

  ปฏิบัติการทุบหม้อข้าวให้แตก เซอร์ไอแซคนิวตันบัญญัติทฤษฎีแรงโน้มถ่วงเอาไว้ว่า “ วัตถุจะเดินไปข้างหน้าได้อยากรวดเร็ว ต้องทิ้งบางสิ่งเอาไว้ข้างหลัง” นั่นหมายถึงของหนักของห่วงของสำคัญ หรือของอะไรก็แล้วแต่ถ้าเป็นภาระต่อเป้าหมายให้ทิ้ง

  ทิ้งเพื่อจะทำตัวอย่างให้เค้าดู ทิ้งเพื่อจะกลับมาพาพวกเขามีฐานะความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทิ้งเพื่อแสดงให้พวกเขาเห็นว่าความพยายามของมนุษย์คนนึงแม้แต่เทวดายังต้องหลั่งน้ำตา ใครจะรู้ว่าการทิ้งที่พูดมาทั้งหมดนี้คือการทิ้งเพื่อจะกลับมาแบบผู้ชนะ เป็นการทิ้งเพราะความรักล้วนล้วน ความเสียสละล้วนล้วน นี่คือชีวิตที่ยากลำบากแต่ต้องขืนสู้เอาชนะให้ได้ เพราะการตื่นรู้ดันมาตื่นรู้ตอนที่สายไปแล้ว

  แต่ยังไม่ได้สายเกินไป ถ้าไม่ทำอะไรเลยจะสายเกินไปและตอนจบจะสลด

 26/8/69