การจะไปสู่ความสำเร็จได้ ต้องตรองและวิเคราะห์ 7 เรื่อง

  การจะไปสู่ความสำเร็จได้ คนต้องตรองและวิเคราะห์เจ็ดเรื่อง ได้แก่

1. วิเคราะห์เหตุแห่งความสำเร็จ
2. วิเคราะห์ผลลัพธ์ที่อยากให้เกิดขึ้น
3. วิเคราะห์ตนเอง ว่ามีความพร้อม มีศักยภาพแค่ไหน
4. วิเคราะห์การเดินทางสายกลาง ไม่เสี่ยงเกินไป และก็ไม่กลัวเกินไป
5. วิเคราะห์ความเหมาะสมของช่วงเวลาที่ความสำเร็จจะเกิดขึ้น เรียกว่าวิเคราะห์กาล
6. วิเคราะห์ทุกคนที่ทำงานร่วมกันเพื่อความสำเร็จ รู้จักบริหารจัดการ เรียกว่าวิเคราะห์บริษัท
7. วิเคราะห์คนทุกคนที่ต้องเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ที่มีผลต่อความไม่สำเร็จ และความสำเร็จ เพื่อหาวิธีจัดการ

  การวิเคราะห์ทั้งเจ็ดเรื่องนี้ เป็นคุณสมบัติของสัตบุรุษ ผู้ที่ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ เพราะตรองเจ็ดเรื่องนี้อย่างละเอียดถ้วนถี่ ก่อนตัดสินใจดำเนินการอะไรลงไป

  เจ็ดเรื่องนี้เรียกสั้นสั้นว่า “ เหตุ ผล ตน ประมาณ กาล บริษัท บุคคล”

  เมื่อวานได้พูดถึงเรื่องที่หนึ่ง คือการรู้จักเหตุ วันนี้จะต่อเรื่องที่สอง คือการรู้จักผล ซึ่งผลนั้นก็คือผลลัพธ์ที่อยากให้เกิดขึ้น ด้วยวิธีการสร้างเหตุ นั่นหมายความว่า อยากได้อะไรก็วิเคราะห์หาเหตุ ที่ถ้าสร้างเหตุได้ผลลัพธ์ก็จะเกิดขึ้นมาเอง

  ดังนั้นหน้าที่ของคนผู้ปรารถนาความสำเร็จ จึงยุ่งอยู่กับการทำเหตุให้ดี ไม่ได้สนใจผลลัพธ์ที่จะเกิดเกิดขึ้น เพราะถ้าทำเหตุสำเร็จ ผลลัพธ์จะเกิดขึ้นเอง ด้วยอาการทางใจแบบนี้ จึงเป็นอิสระจากความโลภที่อยากได้ความสำเร็จ เกิดอาการของการทำหน้าที่ให้ครบถ้วนสมบูรณ์ตามเหตุที่ตัวเองได้รู้แจ้ง  เกิดสถานการณ์การไร้ตัวตน การไม่แคร์ผู้คน การไม่แคร์เสียงวิจารณ์ จะเหมือนคนไม่สนโลกก็ว่าได้ ยุ่งอยู่กับการทำหน้าที่ของตัวเองให้สมบูรณ์ที่สุด ในใจมีแต่ความเบิกบาน มีความสงบหล่อเลี้ยง มีสติที่เป็นเหมือนเทียนที่ถูกจุดไฟ ให้แสงสว่างตลอดเส้นทางการเดินสู่ความสำเร็จ

  เรื่องของผลลัพธ์ที่อยากได้ บางคนอาจจะตั้งเป้าหมายเอาไว้โดยที่ไม่รู้ว่าต้องสร้างเหตุเช่นไร แต่เมื่อตั้งเป้าหมายขึ้นมาได้ ก็เอาผลลัพธ์มาวิเคราะห์ว่าการจะเกิดผลลัพธ์ได้ต้องสร้างเหตุเช่นไร เกิดเป็นรายละเอียดของแผนงาน ที่ในแผนงานนั้นมีแต่เรื่องของการสร้างเหตุ สุดท้ายแล้วเมื่อดำเนินการไปตามแผนงาน ผลลัพธ์ก็สำเร็จขึ้นมาเอง ความสำเร็จจึงเกิดขึ้นได้แบบไม่ได้มีผู้ทำให้เกิด มีแต่ปัญญาเท่านั้นที่ทำให้เกิด เพราะณ ขณะทำเหตุให้สำเร็จไม่ปรากฏความโลภขึ้นมาในใจ  ตัวตนคนทำงานจึงหายไป

  เยอะเลยที่ใส่ใจแต่ผลลัพธ์ แล้วไม่ได้นำผลลัพธ์มาวิเคราะห์หาเหตุ ว่าจะสร้างเหตุอะไรบ้างเพื่อความสำเร็จ จึงได้แต่อยากได้ เป็นการอยากได้แบบไม่ลงมือทำ เรียกได้ว่าพูดแล้วไม่ทำ เพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน เพราะทุกจุดของการเริ่มต้นมีแต่ปัญหาและอุปสรรคที่ความคิดนำมามอบให้ จึงเกิดเรื่องราวของคนมีฝันแต่ไม่ยอมลงมือทำ เป็นเจ้าสาวที่กลัวฝน เพราะไม่เข้าใจลึกซึ้งต่อเรื่องธรรมของสัตบุรุษ ที่ว่าด้วยการวิเคราะห์เหตุ และการวิเคราะห์ผล