สังคมเดิม ถ้าไม่ทิ้ง ความสำเร็จเกิดขึ้นไม่ได้

  การรู้ว่าตัวเองไม่เก่งถือเป็นคุณต่อชีวิต ก่อให้เกิดการสงบเสงี่ยมเจียมตน ไม่ยกหูชูหางอวดตนให้คนอื่นต้องมาให้ความสนใจ ทำให้เลิกหาความสุขกับผู้อื่นได้ เกิดการหันมาหาความสุขกับจิตใจที่สงบของตัวเอง สนุกกับการเรียนรู้เรื่องที่ยังไม่รู้ด้วยตัวเองไปทุกวัน ทุกวันจึงเสมือนเป็นวันใหม่ที่มีเรื่องท้าทายมากมายให้ต้องค้นคว้าและค้นหา

  ลูกศิษย์คนหนึ่งมาถามผมว่า เส้นทางสู่ความสำเร็จของเขาถ้าเขาปฏิเสธสังคม มุ่งมั่นเดินทางตามเส้นทางแล้วระหว่างทางหากเกิดปัญหาขึ้นใครจะช่วย ผมไม่รีรอที่จะตอบกลับไปว่า ก็คนแปลกหน้าที่เจอระหว่างทางนั่นไง คนแปลกหน้ามีพลังในการช่วยเหลือมากกว่าคนที่เราคุ้นเคย เพราะคนที่เราคุ้นเคยอยู่เขาไม่ได้ออกเดินทางเหมือนเรา เค้าคงไม่มีความสุขที่เห็นเราประสบความสำเร็จ ดังนั้นหากเราไปขอความช่วยเหลือเขาจะไม่ช่วย แต่ถ้าหากเราล้มแล้วเค้าเห็น เค้าจะซ้ำเติม ฝ่ายการซ้ำเติมมีมากกว่า สังคมเดิมจึงคาดหวังไม่ได้เลย และที่ซ้ำเติมก็เพราะว่าเค้าไม่มีความฝันที่จะออกเดินทางเหมือนเรา

  คนแปลกหน้าระหว่างทางสู่ความฝันที่จะทำให้เป็นจริง จะมีความจริงใจ มีความเอื้ออาทร และช่วยเหลือยามที่เราเจอปัญหาอุปสรรคได้มากกว่า สาเหตุเพราะเค้าเข้าใจว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ เพราะเค้าเคยทำอย่างเดียวกันกับที่เรากำลังทำอยู่ เค้าชอบเดินป่า เราชอบเดินป่า ทั้งสองคนมีทัศนคติแบบเดียวกัน จิตจิตใจจึงไม่ได้ขัดแย้งกัน ถ้าคุณช่วยฉันได้ ฉันจะช่วยคุณ เกิดเหตุการณ์อย่างในนิทานอีสปที่หนูนั้นสามารถกัดเชือกราชสีห์ แล้วช่วยให้ราชสีห์ให้พ้นจากบ่วงนายพราน

  คนออกเดินทางสู่ความฝันที่เป็นจริง เยอะเลยที่ไม่เคยเชื่อว่าความจริงนี้จะเกิดขึ้น สังคมใหม่มีพลังอำนาจมากกว่าสังคมเดิม สังคมใหม่เต็มไปด้วยโอกาส มีคนมีฐานะทางการเงินที่เหนือกว่าเรามากมาย มีสายสัมพันธ์ที่เป็นเสมือนโซ่คล้องดึงเราขึ้นสู่ที่สูง เกิดเหตุการณ์เหมือนการขึ้นลิฟต์ เราจึงไปถึงความสำเร็จได้ไว

  สังคมใหม่มีแต่คนที่ยุ่งง่วนอยู่กับตัวเอง ไม่ยุ่งกับผู้อื่น ไม่เสียเวลากับเรื่องไร้สาระ ทุกลมหายใจเข้าออกคิดหาวิธีสู่ความสำเร็จ แก้ปัญหาไปทุกวัน ออกแบบวิธีการใหม่ใหม่ให้ปัญหาที่เคยเกิดไม่เกิดอีก เผชิญปัญหากับเรื่องคน ทำให้ได้เรียนรู้เรื่องการจัดการคน แล้วสุดท้ายเกิดความรู้ที่พาให้รู้จักตัวเอง พาให้เข้าใจผู้อื่น นำไปสู่การรู้ว่าคนดีได้ไม่ใช่เพราะถูกสอน แต่เป็นเพราะสันดาน คนจึงสอนกันไม่ได้ ด้วยความเข้าใจนี้จึงเกิดการถ่ายเลือดในองค์กรอยู่ตลอดเวลา ใช้หลักที่ว่าเปลี่ยนคนดีกว่าสอนคนถ้าคนที่สอนนั้นเป็นคนที่ไม่ใช่ และคนที่ไม่ใช่ก็เป็นเรื่องง่ายมากที่คนรู้จักตัวเองแล้วจะมองออก

  การออกเดินทางยิ่งเดินทางมานานเท่าไหร่ สังคมเก่าก็จะหายไป เหมือนเพื่อนมัธยมที่รักกันสุดๆมาวันนี้ไม่ได้ติดต่อใครอีกเลย เกิดเพื่อนใหม่ที่สนิทกว่ามาแทนที่ จริงๆแล้วเรื่องนี้ก็เหมือนกฎของนิวตันข้อที่สาม วัตถุจะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ต้องทิ้งบางสิ่งเอาไว้ข้างหลัง สังคมเดิมเป็นเรื่องที่ต้องทิ้ง ถ้าไม่ทิ้งความสำเร็จเกิดขึ้นไม่ได้