ทำผิดซ้ำซาก

  ชีวิตคือการเดินทาง ไม่ต้องพร้อมก่อนแล้วค่อยเดินทาง วันที่พร้อมที่สุดเพื่อจะทำสิ่งใดไม่มีอยู่จริง ความจริงมีอยู่ว่าวันที่พร้อมก็คือวันที่ตัดสินใจยื่นเท้าก้าวแรกออกมา ก้าวแรกที่ตัดสินใจคือความพร้อมที่สุด บางคนจึงทำบางสิ่งได้เกิดเป็นคำถามให้อีกหลายคนฉงนสงสัยว่าทำไมเค้าถึงทำได้ และเกิดเป็นสูตรลับเป็นเคล็ดลับ เป็นแนวทางที่บอกว่าทำตามฉันแบบนี้สิแล้วเธอจะทำได้ สร้างความนิยมชมชอบให้กับผู้คนจุดประกายความหวังว่า ถ้าทำตามความสำเร็จจะมาเยือน แต่จะมีซักกี่คนที่ตรวจสอบลงลึกไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ว่าจริงๆแล้วต้องการทำตามหรือต้องการให้มีเครื่องรางของขลังปกป้องการไม่กระทำ เพื่อหล่อเลี้ยงให้ความขลาดเขลายังคงงอกงามอยู่

  การตรวจสอบจิตใจของตัวเองเป็นความจำเป็นและจำเป็นอย่างมากๆที่จะทำให้ชีวิตเกิดการพัฒนา ทำให้รู้ว่าตัวเองนั้นมีข้อบกพร่อง ตัวเองนั้นใช้ไม่ได้ ตัวเองต้องพัฒนา ตัวเองต้องตื่นรู้ และอะไรทำให้เกิดปัญหาเหล่านั้น ใช่ความกลัวหรือไม่ ถ้าใช่ต้องตรวจสอบลงลึกต่อไปอีกว่ากลัวอะไรอยู่ คำตอบที่ได้ว่ากลัวอะไรจะนำไปสู่จุดเริ่มต้นของปัญหา สามารถรู้ว่ารากเง้าที่สร้างปัญหาไม่จบไม่สิ้น ทำให้การแก้ปัญหาไม่สำเร็จลุล่วงเป็นเพราะความกลัวของตัวเองนั่นเอง ตัวเองเป็นตัวปัญหา ตัวเองไม่ต้องการการเปลี่ยนแปลง จึงปรารถนาที่จะมีชีวิตที่เหมือนเดิม การแก้ปัญหาที่จำต้องเกิดความเจ็บปวดและการเปลี่ยนแปลงจึงถูกชั่งน้ำหนัก ว่ามันคุ้มค่ากับการต้องเอาความเป็นปกติของชีวิตในวันนี้ไปแลกหรือไม่

  บางคนมีอัตตาของตัวเองอย่างแรงกล้า เชื่อมั่นในความคิดของตัวเองว่าตัวเองนั้นคิดถูก ตัวเองเป็นที่สุดของความถูกต้อง ตัวเองไม่ใช่คนทำผิด เกิดการปกป้องตัวเองด้วยการให้กำลังใจตัวเอง คนแบบนี้จะไม่ได้เรียนรู้ความผิดพลาดที่ทำให้ตัวเองเกิดความฉลาดขึ้นมา มันเหมือนมีพลังงานลึกลับเข้าบดบังจิตใจให้ไม่เห็นซึ่งความจริง ว่ารากเหง้าของปัญหาที่แท้คือความคิดของตัวเองนั่นเอง

  คราวนี้มาดูว่าจะมองคนที่เชื่อมั่นตัวเองสูงแบบน้ำที่ล้นแก้ว ว่าจะสังเกตได้จากสัญญาณอะไร คำตอบก็อยู่ตรงที่ว่า การไม่เคยรู้ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุของปัญหานั่นแหละคือสาระสำคัญที่ใช้เพื่อการตรวจสอบ คนไม่รู้จักตัวเอง เห็นแต่ด้านดีของของตัวเอง ผู้อื่นนั้นบกพร่องผิดหมด ตัวเองทำผิดทำไม่ดีไม่เคยได้ตำหนิ การเรียนรู้จึงไม่มีทางเกิดขึ้นได้ และจะเห็นว่าคนแบบนี้ทำผิดซ้ำซาก

  ทำผิดซ้ำซาก

 25/8/69