ผมตอบไปว่า ผมโดนมาเยอะ

  พระราชบัญญัติกำหนดความผิดว่าด้วยหุ้นส่วนบริษัท ฯ พ.ศ. 2499 มีมาตรา 40 และมาตรา 42 ที่คนทำธุรกิจต้องใส่ใจให้มากๆ แล้วถือว่าเป็นหัวใจของการบริหารจัดการบริษัทหรือจัดการห้างหุ้นส่วนจำกัด ตรงประเด็นที่ว่า

  1. ถ้าลูกหนี้การค้าของนิติบุคคลเบี้ยวหนี้การค้าไม่ยอมจ่ายหนี้ ตัวนิติบุคคลสามารถฟ้องคดีอาญากรรมการของบริษัทลูกหนี้เป็นคดีอาญาได้ โดยฟ้องตามมาตรา 40 มีโทษจำคุกสามปี และ/หรือปรับ 60,000 บาท

  2. ถ้ากรรมการบริษัทบริหารจัดการบริษัทแล้วดำเนินการลงข้อความเท็จในงบการเงิน ปลอมบัญชีเอกสาร ทำให้ผู้ถือหุ้นขาดประโยชน์ได้รับความเสียหายสามารถฟ้องตามมาตรา 42 กับกรรมการบริษัท จะต้องโทษจำคุกเจ็ดปีและหรือปรับ 140,000 บาท

  เมื่อวานมีลูกศิษย์มาถามว่าถือหุ้นบริษัทหนึ่ง แต่ตัวเองไม่ได้เป็นกรรมการบริษัท บริษัทนี้มีการขายสินค้านอกระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม และไม่เคยได้เอาเงินในบัญชีของกรรมการคนนี้มาแบ่งให้กับผู้ถือหุ้นเลย ผมก็เลยตอบไปว่า แบบนี้งบการเงินในทุกปีของบริษัทนี้ก็จะเป็นเท็จ เพราะการขายนอกระบบภาษีมูลค่าเพิ่มจะไม่บันทึกยอดยอดขายในงบกำไรขาดทุน แสดงว่ายอดยอดขายที่โชว์ในงบไม่จริง โดนมาตรา 42 แน่นอน และถ้าตรวจสอบย้อนหลังพบว่ามีการขายแบบนี้กี่ปีงบที่ออกมาก็นับจำนวนปีไปเลย ถือเป็นต่างต่างวาระ ลองคิดเล่นเล่นเอาเจ็ดคูณกับจำนวนครั้งที่ทำผิด ไม่อยากจะคิดเลย

  ลูกศิษย์ยังเล่าต่อที่เข้าถือหุ้นบริษัทนี้ก็เพราะอยากจะขายของให้กับบริษัทนี้ ระยะหลังขายสินค้าไปเก็บเงินได้ช้ามาก จนล่าสุดขายสินค้าไปประมาณสองล้านบาท บริษัทไม่ยอมจ่ายเงินค่าสินค้านี่ก็ล่วงเลยเวลามาประมาณหกเดือนแล้ว ผมก็บอกว่าสามารถฟ้องตามมาตรา 40 ได้ เพราะมาตรา 40 เป็นเรื่องที่กรรมการนิติบุคคลไม่ยอมจ่ายหนี้การค้า ถ้าตรวจสอบว่ามีการย้ายซ่อนโอนทรัพย์สินที่ทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบไม่ได้รับชำระหนี้แต่บางส่วนหรือทั้งหมด จะเข้ามาตรานี้ทันที ลูกศิษย์ถามกลับมาว่า ผมจะใช้หลักฐานอะไรฟ้องคดีกรรมการตามมาตรา 40 นี้ครับ ผมก็ตอบไปว่าก็เรื่องการขายสินค้านอกระบบไงครับ เงินเข้ากระเป๋ากรรมการไม่เข้าบริษัท นี่เป็นเรื่องของการย้ายทรัพย์สินทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบครับ

  ผมยังปิดท้ายบ้างคดีแพ่งเรียกหนี้การค้าคืนก็ฟ้องกันไป แต่ต้องฟ้องคดีอาญากรรมการบริษัทด้วย เพราะคดีแพ่งโทษไปไม่ถึงตัวกรรมการ แต่คดีอาญาโทษตรงไปที่ตัวกรรมการถึงขั้นจำคุก กรรมการจะกลัวแล้วจะมาขอเจรจา ขอชำระหนี้แทนบริษัทเพื่อแลกกับการให้ผู้ฟ้องถอนฟ้องคดี คุณก็จะได้เงินคืน

  ส่วนที่คุณฟ้องคดีตามมาตรา 42 ไป เขาก็อยากให้คุณถอนฟ้องคดีเหมือนกัน ตอนนั้นคุณก็ต่อรองไปว่าขอขายหุ้นคืน ราคาเท่าไหร่ก็เสนอไป ผมว่าตอนนั้นราคาหุ้นมันไม่มีเหตุผลแล้วล่ะครับ คุณจะเอากำไรเท่าไหร่ก็เสนอไป เมื่อตกลงกันได้ก็นำไปสู่การถอนคดี นี่คือหลักการในการขอขายหุ้นคืน หลักการนี้คือการเอาโทษไปมอบให้เขา แล้วเจรจากัน แต่ถ้าไม่มีโทษไปมอบให้เขาไม่มีกฎหมายใดบังคับให้กรรมการจะต้องซื้อหุ้นคืน

  ลูกศิษย์พอใจเป็นอย่างยิ่ง ถามผมว่าอาจารย์รู้ข้อกฎหมายพวกนี้ได้อย่างไร ผมตอบไปว่า ผมโดนมาเยอะ

  ศึกษาวิดีโอเพิ่มเติมด้านล่าง

 14/8/69