ทำหน้าที่ให้ดี สำคัญกว่าทุกสิ่ง

“พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา”

   เมื่อตายจากโลกนี้ไปแล้ว กระดูก เขา หรือหนัง ก็ยังนำมาใช้ประโยชน์ เป็นเครื่องประดับได้บ้าง ไม่รู้จักใช้ชีวิตให้เกิดประโยชน์สูงสุด ทั้งประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน ประโยชน์โลก วันหนึ่งเมื่อล่วงลับดับขันธ์ไป ก็จะเป็นที่น่าอับอายแก่ วัว ควาย ช้าง ม้า เป็นอย่างยิ่ง

สมเด็จสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

..........

   บทกวีที่มีความหมายดีมากนี้ บอกทุกคนให้อยู่ในทุกวันอย่างทำประโยชน์เพื่อตนเองและผู้อื่น อะไรไม่ดีไม่ทำ อะไรที่เห็นแก่ตัวไม่ทำ อะไรที่ผิดศีลธรรมไม่ทำ อะไรที่สร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองและผู้อื่นไม่ทำ อะไรที่ทำให้ใจไม่สงบไม่ทำ อะไรที่ทำแล้วละอายใจไม่สมควรทำต้องไม่ทำ อะไรที่เป็นการแสวงหาความสุขจากผู้อื่นต้องเลิก อยู่กับตัวเองให้ได้ มีชีวิตที่เหลือเพื่อคนที่เราตุยแทนได้ ถ้าตุยแทนไม่ได้อย่าไปให้ความสำคัญมาก เพราะ%เป็นเจ้ากรรมนายเวรจะมีสูง

   เมื่ออยู่ในทุกวันอย่างมีสติเช่นนี้ พลังงานด้านบวกต่างๆ ที่อยู่ในสากลจักรวาลจะเข้ามาช่วยท่าน พาความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ชีวิต มีปาฏิหาริย์หนุนเนื่องพาขึ้นลิฟต์สู่เป้าหมายที่หวังเอาไว้ได้

   คนดีที่ทำหน้าที่อย่างดี จึงสำคัญกว่าทุกสิ่ง ไม่ต้องมีดวงดาว โชคชะตาดลบันดาล ทุกสิ่งสำเร็จได้เพราะมุ่งทำหน้าที่ของตัวเองให้สมบูรณ์

   หน้าที่อะไรบ้างที่ต้องทำ คำตอบก็หนีไม่พ้น “มรรคแปด” เป็นอะไรที่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง แต่ในรายละเอียดมีเรื่องของจิตใจที่เข้ามาเกี่ยวข้องเยอะมากจริงๆ