มีเราเป็นเพื่อนไม่ต้องห่วงอะไร

  มีเราเป็นเพื่อนไม่ต้องห่วงอะไร พิธีรีตรองเราไม่ชอบเลย เราอยากให้คนที่คบกับเรานั้นเป็นอิสระ เป็นตัวของตัวเองมากที่สุด ให้เกียรติตัวเองสูงสุด อย่าต้องไปนึกว่ามีคนอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่าเรา ความยิ่งใหญ่มีแค่เรื่องเดียวคือเรื่องของคุณงามความดี ไม่ใช่เรื่องเงินทองมีตำแหน่งหน้าที่การงานชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ได้ เรื่องนั้นไร้สาระสำหรับเรา และเราไม่ปรารถนาจะอยู่ใกล้ด้วย เพราะคนเหล่านี้เหมือนอึ่งอ่างที่เบ่งตัวจนบวมใกล้แตกเพราะคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่เหลือเกิน มี 10 บอกมี 100 มี 100 บอกมี 1000 มี 1000 บอกมี 10,000 ไม่เคยรู้ว่ามีคนที่ไม่สนใจซะด้วยซ้ำ แต่พยายามเรียกร้องให้คนอื่นมาสนใจเพราะชอบหาความสุขจากการให้คนอื่นมาสนใจ มานิยมชมชอบ หลากหลายเรื่องที่เราไม่สนโลก โลกจึงมอบความทุกข์ให้กับเราไม่ได้มาก ทุกวันจึงมีเวลาเหลือเพื่อทำงานตามความฝันที่ตัวเองอยากปั้นให้สำเร็จ ไม่ใช่ให้ใครได้เห็น แต่เพื่อให้ตัวเองได้เห็นได้มีปีติกับความสำเร็จ และคนที่เรารักก็จะเป็นสุขมีรอยยิ้มกันทั่วหน้า โลกของฉันจึงไม่ได้ใหญ่มากเกินไปที่ฉันจะสร้างความสุขขึ้นมาด้วยน้ำมือตัวเอง ที่สามารถบงการให้ความสุขเกิดขึ้นได้

  มันอาจจะเป็นสันดานของฉันก็ได้ ความลำบากตั้งแต่วัยเด็กที่รู้เพียงอย่างเดียวว่าต้องเรียนหนังสือแล้วต้องเรียนหนังสือให้สูง จะได้ช่วยฉันให้มีที่ยืนในสังคม สามารถยืนท้ากับโลกได้ หันหลังให้กับโลกได้ ไม่ต้องมีพฤติกรรมเหมือนกับคนที่อยากให้โลกมาสนใจ ฉันอยากสนใจโลกแค่เพียงฝ่ายเดียวก็พอ แล้วฉันรู้ว่าฉันจะต้องปฏิบัติต่อโลกใบนี้อย่างไร เพื่อให้ไม่เกิดการเอาเปรียบกันเกิดขึ้น ความอ่อนน้อมถ่อมตนจึงเป็นเรื่องที่ฉันใส่ใจเรียกหาให้เกิดขึ้นกับชีวิตตลอดเวลา แบบถึงขนาดเตือนสติตัวเองว่าต้องไม่หยาบกระด้างกับผู้คน ที่ทุกคนไม่ว่าจะอวดดีอวดเก่งหรือเป็นคนน่ารัก ทุกคนนั้นล้วนน่าสงสารเพราะปลายทางของชีวิตก่อนลมหายใจจะจากไปฉันว่าหยดน้ำตาจะไหลคลอลงมาที่ปลายตากันทุกคน

  มีฉันเป็นเพื่อนเธอจึงทำอะไรก็ได้ตามใจเธอ เพียงแค่ว่าเรื่องที่เธอทำนั้นจะต้องเป็นประโยชน์ต่อตัวเธอเองและผู้อื่น เธอไม่ต้องแคร์ใครทั้งนั้น ซึ่งการไม่แคร์ของเธอไม่ใช่การไปงัดข้อกับเค้า เธอแค่ปล่อยวางและเอาเวลาไปทำอย่างอื่น อย่าต้องต่อล้อต่อเถียงเพื่อพิสูจน์อุดมการณ์ว่าเธอถูกเขาผิด เพราะมันเสียเวลาเปล่าเปล่า อุดมการณ์มีธรรมชาติของมันคือการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ฉันจึงไม่อยากให้เธอเสียใจกับการโดนอุดมการณ์เล่นงาน เพราะมันไม่คุ้มกับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในใจเพราะวันนึงเธอจะพบว่าอุดมการณ์นั้นเป็นความโง่เขลาเบาปัญญา ใช้ชีวิตต่างหากที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เป็นมิตรกับตัวเอง เป็นมิตรกับผู้คน และเป็นมิตรกับธรรมชาติ เธอจะได้ดื่มด่ำกับโลกใบนี้ที่สวยงาม คุ้มค่ากับการมาเยือนแค่ระยะเวลาสั้นสั้น เปรียบได้กับหยดน้ำบนใบบัวที่แสงตะวันสาดส่องมาหยดน้ำนั้นก็หายไป เธอตาย เธอถึงต้องใช้ช่วงเวลาให้มันมีความหมายกับชีวิตมากที่สุด และความหมายที่มากที่สุดนี้เกิดขึ้นได้แค่เธอเป็นตัวของตัวเองที่อ่อนน้อมถ่อมตน ระลึกตามหาฉันให้เจอ แล้วฉันจะไปไหนมาไหนกับเธอตลอดไป เธอจะมีฉันเป็นเพื่อนแต่เธอจะไม่เห็นฉัน นี่แหละการมีตัวเองเป็นเพื่อน ฉันอยู่กับเธอเสมอในทุกลมหายใจเข้าออก

 10/9/69