หุ้นส่วนเริ่มเปิดศึกกัน

  เรื่องการค้าแข่งที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ ในกิจการ ที่หุ้นส่วนจะเป็นกรรมการบริษัท หรือไม่ได้เป็นกรรมการบริษัท หากเห็นว่าจะไปทุ่มเทความพยายามให้กับบริษัทแบบเก่าก่อนที่เงินเดือนก็ได้ไม่มาก โบนัสก็ได้นิดเดียว ปันผลนานทีปีหนถึงจะได้ และที่สำคัญที่สุดตอนนี้หุ้นส่วนเริ่มเปิดศึกกัน

  การถือหุ้นอยู่แค่ 25% พากิจการบริษัทฝ่าคลื่นลมมายี่สิบปี รู้ทุกรายละเอียดของลูกค้า และลูกค้าก็สนิทสนมกับคนนี้ ส่วนคนถือหุ้น 75% อายุมากแล้ว สุขภาพไม่ดี ลูกค้าไม่รู้จัก และลูกค้าก็ไม่ได้สนใจว่าต้องค้าขายกับบริษัทนี้ ลูกค้าสนใจแค่ว่าค้าขายกับใครก็ได้ ขอให้สินค้าได้ราคาที่ดีและยังคงเป็นยี่ห้อเดิม

  วันหนึ่งเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ลุกไม่ขึ้น ต้องหามตัวส่งโรงพยาบาล หมอฟันธงว่าเป็นสโตรก ต้องนอนเอาไว้แบบเป็นผัก รักษาแบบประคับประคอง เมฆหมอกแห่งความชั่วร้ายก็เริ่มปกคลุม ลูกของผู้ถือหุ้นใหญ่เพิ่งจบจากอเมริกามาหมาดๆ ขันอาสาเข้ามาบริหารจัดการขอเป็นกรรมการบริษัทด้วย และขอตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการขายและการตลาด เพราะรู้ดีว่าคนที่ถือหุ้น 25% กุมความลับทางการค้าอยู่ ถ้าจะจัดการกับชายที่เข้าสู่ยามเย็น ต้องรู้ความลับนี้ทั้งหมดก่อน ถ้าไม่รู้อันตรายเป็นอย่างยิ่ง

  ชายคนถือหุ้น 25% เป็นลูกศิษย์ผม มาปรึกษาว่าเขาจะทำอย่างไรดี ผมถามไปว่า ลูกของ 75% มีมรรยาท? นิสัยดี? มีสัมมาคารวะ? อ่อนน้อมถ่อมตน? เป็นเด็กดี? ก็ได้คำตอบว่า ไม่เลย ก้าวร้าวเป็นที่สุด เหตุผลมีมากมาย สามารถพูดให้คนอื่นผิดได้ แต่ตัวเองถูก เป็นนักพูด

  ผมจึงบอกไปว่า

  1. ให้เรียกเด็กน้อยการศึกษาดีคนนี้มาคุย แบบเราเป็นผู้ใหญ่ บอกเขาว่า ถึงเวลาแล้วที่เราจะขอลาออกจากการเป็นกรรมการบริษัท จะขอลาออกเลย และให้เด็กน้อยขึ้นมาเป็นกรรมการบริษัทแทน จะได้มีกรรมการบริษัทคือเด็กน้อย กับผู้ถือหุ้นใหญ่ที่ตอนนี้ยังมีลมหายใจอยู่

  การเจรจาให้ออกมาแบบอ่อนโยน ไม่มีอะไรให้เป็นข้อพิรุธ จะจบปัญหานี้ลงได้

  2. หลังลาออกจากการเป็นกรรมการ ก็เป็นผู้ถือหุ้นอย่างเดียว ตระเวนไปโยนหินถามทางว่า ถ้าจะต้องค้าขายกับบริษัทใหม่ มีผมเป็นคนก่อตั้งและขายสินค้าแบบเดิม ยี่ห้อเดิม พอจะอนุเคราะห์ผมได้?

  3. อีกซักพักก็ให้ไปลาออกจากการเป็นพนักงานบริษัท โบกมือลาบริษัทที่เคยสร้างมา ออกมาสร้างอนาคตให้ตัวเอง มีตัวเองเป็นเจ้าของถือหุ้นใหญ่

  การให้ลาออกจากการเป็นกรรมการบริษัทก่อนที่จะตั้งบริษัทใหม่ กฎหมายไม่ได้ห้ามว่า กรรมการที่ลาออกจะออกไปค้าแข่งไม่ได้ ลูกศิษย์สามารถทำได้ และการจัดการบริษัทในอดีตที่ผ่านมาที่มี 75% ถือหุ้นอยู่ด้วย หากลูกศิษย์โดนกล่าวโทษในคดีอาญาอะไร คนถูกกล่าวโทษจะไม่ได้มีคนเดียว ลูกศิษย์จะได้ 75% เป็นโล่มนุษย์ มีความปลอดภัยสูง ถือเป็นการจากบริษัทไปด้วยความโชคดี

  ลูกศิษย์ถามต่อว่า ผมเองก็อายุมากแล้ว สุขภาพก็ไม่ค่อยดี อยากจะอยู่เบื้องหลัง ผมเลยตอบไปว่า อย่างนี้ก็ดี เอาใครที่ไว้ใจได้มาถือหุ้น ขอให้เลือกคนดี คนอ่อนโยน คนมีสัมมาคารวะ คนกตัญญูรู้คุณ คนกร่าง คนอวดเก่ง คนไม่ดี คนใช้อำนาจ อย่าไปยุ่งด้วย

  นี่คือตัวอย่างของพฤติกรรมคน คนแบบไหนที่จะไปต่อได้ คนแบบไหนที่จะหมดอนาคต เด็กเมื่อวานซืนล้วนต้องเจอจุดจบ ก่อนจะพบว่าชีวิตที่ถูกต้องนั้นต้องประพฤติและกระทำตัวเช่นไร? คนดีนั้นยั่งยืนเสมอ