สามสิบปีบริษัทฉัน ตอน 1

  ย้อนไปเมื่อเดือนตุลาคม 2538 บริษัทของฉันถือกำเนิดขึ้น จำได้ว่าตอนนั้นมีข่าวสุริยุปราคา พระอาทิตย์จะดับตอนเที่ยงวัน แว่นตาที่ใช้มองพระอาทิตย์วางขายกันดาษดื่น กระแสตื่นพระอาทิตย์ดับแรงมาก

  ฉันสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด รวบรวมพลังในใจทั้งหมดที่มีบอกกับใจตัวเองว่า ถ้าฉันทำไม่สำเร็จ ขอยอมตาย ความรู้สึกในใจจะไม่โกหกฉัน ฉันต้องเป็นคนมีได้จากการทุบหม้อข้าว เหมือนพระนเรศวรประกาศอิสรภาพ เลิกเป็นลูกจ้าง ฉันจะโบยบินไปหากินเอง ไม่เป็นนกในกรงอีกต่อไป ฉันจะประสบความสำเร็จให้ดู คนไม่มีเงิน ไม่มีทุน ญาติพี่น้องทุกคนไม่มีใครมี ยากจนทั้งหมด ฉันจะเป็นคนแรกในโคตรตระกูลที่รวย

  ก่อนจะตั้งบริษัท ฉันได้ตัดสินใจลาออกจากการทำงานในองค์กรที่ฉันนั้นก้าวหน้ามากกว่าใครๆ ไทยพาณิชย์ กสิกรไทย บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ บริษัทอสังหาริมทรัพย์ ฉันทำมาหมด เป้าหมายของฉันคือทำงานเป็นนกในกรงสี่ปี แล้วจะโบยบินสู่ฟ้า ออกมาหากินเอง เพื่อแม่ที่ฉันรัก แม่ลำบาก แม่ไม่มีเงิน ฉันอยากจะให้แม่ใช้เงินแบบเห็นว่ามันเป็นกระดาษ เพื่อความสุขของเธอ ฉันเป็นคนเดียวที่ทำได้ ถ้าฉันไม่ทำแล้วใครจะทำ ร้อยล้านฉันต้องมี ฉันเห็นในจินตนาการเมื่อสามสิบปีก่อน รถเบ็นซ์ที่กษัตริย์ทั้งโลกนั่งกัน ฉันจะซื้อมาขับ ฉันเห็นในใจตอนฉันไม่มีเงินแม้จะเอามาเป็นทุนตั้งบริษัท เธอว่าฉันบ้ามั้ย? ฉันอาจจะไม่สบายตั้งแต่ตอนนั้นก็ได้ ซึ่งในวันนี้หมอที่โรงพยาบาลมนารมย์ก็บอกฉันว่า เคสของฉันแปลกมาก ที่ดิ้นรนเอาชีวิตแลกเพื่อคนอื่น

  วกกลับมาที่ความอยากรวยของฉัน ฉันไม่ได้อยากมีเพื่อตัวเอง แต่อยากมีเพื่อผู้อื่น ความสุขของฉันคือความสุขของคนที่ฉันรัก มาวันนี้ฉันพบคำตอบจากการเดินทางพาบริษัทมาสามสิบปีว่า ที่มันอยู่มาครบสามสิบปี เป็นเพราะความรักที่ไม่ใช่รักตัวเอง แต่เพราะรักผู้อื่น ใครรักผู้อื่น คนนั้นจะสร้างเรื่องที่ยากจะเป็นไปได้

  สุริยุปราคา เกิดในเดือนตุลาคม 2538 ถ้าฉันจำไม่ผิด ตอนนั้นฉันใส่แว่นพิเศษที่ขายกันเต็มเมืองดูมัน อธิษฐานขอว่า ให้ฉันอย่าล้มเหลว บริษัทของฉันคือลมหายใจ คือความฝันของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้หลวงพ่อที่วันนี้โด่งดังมากทายอนาคตฉันเมื่อสามสิบปีก่อนว่าจะล้มเหลวไปไม่รอด เพราะดวงฉันไม่ดี

  การฝืนดวงเพื่อจะเป็นนกอิสระได้เริ่มต้นขึ้น ข้าจะเป็นคนรวยด้วยตัวเอง แต่ดวงขัดขวาง งั้นขอลองวัดดู ดูซิว่า ดวงมันมีจริง?