ยอมตายกับเรื่องเดียว แล้วปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น

  แม่เลี้ยงเดี่ยวลูกแฝดแต่เกิดจากไข่คนละใบ เป็นผู้ชายคนเป็นผู้หญิงคน อายุได้ 12 ปี ระหว่างที่ชื่นชมความงามอยู่ที่ชะง่อนหน้าผาแห่งหนึ่ง เด็กที่กำลังอยากรู้อยากเห็นก็เดินเข้าไปประชิดขอบหน้าผา เด็กทั้งสองคนต้องการรู้ว่าหน้าผาจะลึกมากขนาดไหน ในขณะที่แม่ก็ไม่ได้คิดว่าเด็กสองคนจะกล้าเข้าไปประชิดขอบหน้าผา จึงละสายตาไม่ได้เฝ้าดูเด็กทั้งสองอย่างใกล้ชิด มาเห็นอีกทีก็เด็กทั้งสองได้ตกลงไปที่หน้าผาแล้ว มีมือทั้งสองข้างยึดอยู่กับขอบหน้าผา ลักษณะหน้าหันเข้าสู่หน้าผา ห้อยเรียงกันมีระยะห่างกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

  เด็กสองคนตะโกนร้องให้แม่มาช่วย ในขณะที่มือทั้งสองของแม่ได้โยนทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แล้ววิ่งเข้ามาเพื่อเตรียมดึงมือลูกทั้งสองขึ้นมายังขอบหน้าผาให้ได้

  เด็กยังตะโกนร้องต่อว่าผมไม่ไหวแล้วครับแม่ ส่วนเด็กผู้หญิงก็ตะโกนร้องว่าหนูไม่ไหวเหมือนกันค่ะแม่ หนูกำลังจะตกลงไปแล้ว มือแม่สองมือไม่สามารถรับทานน้ำหนักของลูกอายุ 12 สองคนข้างละมือได้ เปรียบได้กับภาพของการจับปลาสองมือแบบใดแบบนั้นเลยทีเดียว มันยากลำบากมากและเอาไม่อยู่

  วินาทีนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก สัญชาตญาณบอกแม่ว่าถ้าคว้าลูกมือละคน ตัวแม่ก็จะตกลงไปด้วย เกิดสุสานขึ้นที่ด้านล่างของหน้าผา ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้มือทั้งสองข้างคว้ามือลูกคนใดคนหนึ่งเอาไว้แล้วออกแรงสุดกำลังเพื่อดึงลูกให้ขึ้นมา ส่วนอีกคนต้องตัดใจปล่อยไป ถ้าเป็นคุณล่ะ? คุณจะเลือกแบบไหน?

1. คว้าลูกมือละคน ยอมลงไปด้วยกันทั้งสามคน
2. คว้าลูกคนเดียวโดยใช้สองมือ และปล่อยให้ลูกอีกคนตกลงไป

  เรื่องราวน่าคิดนี้ เป็นอุทาหรณ์สอนคนทำธุรกิจมาเนิ่นนาน ว่าการจับปลาสองมือไม่มีทางประสบความสำเร็จได้ เพราะการทุ่มเทมีขีดจำกัด ความพยายามมีข้อบกพร่อง การเอาจริงเอาจังไม่เกินร้อย จะทำทั้งสองเรื่องได้ดีในเวลาเดียวกันไม่ได้ ทำได้แค่ประคองให้ผ่านสถานการณ์ไปวันวัน ความสำเร็จไกลห่าง ความล้มเหลวประชิดใกล้

  การตัดสินใจที่เด็ดเดี่ยวที่ต้องยอมรับความเจ็บปวด และต้องเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องด้วย มันต้องตัดสินใจเช่นไร เกิดเป็นคำถามที่คนอยากประสบความสำเร็จจริงๆอยากรู้เพื่อจะได้ดำเนินการ แต่สำหรับคนที่หวง โลภอยากได้ทั้งสองอย่าง สุดท้ายจะไม่ได้อะไรเลย เพราะใส่พลังลงไปไม่มากพอ

  อยากประสบความสำเร็จต้องยอมตายกับเรื่องเดียว แล้วปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น